Opt-in: wat, waarom en voor wie?

Dit verhelderend artikel en deze massale hoeveelheid links  bieden je de mogelijkheid hierover zelf een expert te worden.

Eind 2003 was er heel wat de doen rond de nieuwe wetgeving betreffende de 'electronische post', reclame en de permissiviteit ervan.

VRAAG! Is deze  'opt-in'wetgeving ook van toepassing   op nieuwsbrieven in de culturele sector?
Op vraag van verschillende steunpunten en koepelorganisaties hebben Valérie Castille, juridisch medewerkster voor het project CultuurDatabank, en Nikolas Cloet,  juridische medewerker van Cultuur Lokaal, de precieze draagwijdte van deze nieuwe regels onderzocht. Zij hebben hun redenering voorgelegd aan de bevoegde dienst, Federale Overheidsdienst voor Economische Zaken en deze werd begin maart schriftelijk bevestigd. Dit is het resultaat:

Er dient onderscheid gemaakt te worden tussen

1. Culturele diensten,  geleverd door verenigingen of publieke organisaties in het kader van een erkenning door de overheid en  door de overheid gesubsidieerd, worden als diensten van algemeen belang beschouwd en vallen niet onder de reglementering (eerste categorie).
2. Culturele diensten, geleverd door niet-erkende en niet-gesubsidieerde organisaties en tegen vergoeding, worden niet als diensten van algemeen belang beschouwd. Deze vallen onder het toepassingsgebied van de wet en moeten bijgevolg het beginsel van de voorafgaande toestemming (opt-in) naleven (tweede categorie).

De culturele diensten die worden geleverd door de Vlaamse culturele steunpunten en belangenbehartigers, en de gemeenschaps- en de cultuurcentra die als dusdanig gesubsidieerd worden in het kader van het decreet lokaal cultuurbeleid behoren tot de eerste categorie en vallen bijgevolg niet onder het toepassingsgebied van de desbetreffende wet en opt-in verplichting.

Let op:

Voor beide categorieën blijven wel de regels van de 'opt-out' gelden:
Elektronische postberichten moeten de geadresseerde duidelijke informatie verschaffen over het recht zich te verzetten om in de toekomst reclame te ontvangen, en in het elektronisch postbericht moet een efficiënt middel ter beschikking gesteld worden om dit recht uit te oefenen (art. 14  § 2 van de Wet van 11 maart 2003).

Duidelijkheid dus voor steunpunten en belangenbehartigers, en voor cultuur- en gemeenschapscentra, maar hoe zit het dan met alle overige organisaties  en instellingen in de culturele sector? Hierover bestaat op dit ogenblik nog geen volledige duidelijkheid. Verdere stappen zijn ondernomen en advies is gevraagd, maar een schriftelijk antwoord is nog niet beschikbaar. Van zodra dit het geval is, lees je meer op deze site.